เวลาเห็นฝูงมดเดินเป็นแถวไม่ชนกันเลย หรือฝูงนกบินเปลี่ยนทิศพร้อมกันในเสี้ยววินาทีราวกับนัดกันไว้ล่วงหน้า หลายคนคงเคยสงสัยว่าสัตว์เหล่านี้ "คุยกัน" ได้อย่างไรทั้งที่ไม่มีภาษาพูดแบบมนุษย์
ความจริงคือสัตว์หลายชนิดมีระบบสื่อสารที่ซับซ้อนไม่แพ้ภาษาของเรา เพียงแต่ใช้ช่องทางที่แตกต่างออกไปโดยสิ้นเชิง บางระบบอาศัยการเคลื่อนไหว บางระบบอาศัยเสียงที่หูคนไม่ได้ยิน และบางระบบอาศัยการเปลี่ยนสีผิวแบบที่ไม่มีในร่างกายมนุษย์เลย
ผึ้งที่เต้นบอกพิกัดอาหารเป็นเลขแปด
เมื่อผึ้งงานตัวหนึ่งพบแหล่งอาหารดี ๆ มันจะกลับมาที่รังแล้วเต้นท่าเฉพาะที่เรียกว่าการเต้นเป็นรูปเลขแปด มุมของลำตัวขณะเต้นเทียบกับแนวดิ่งบอกทิศทางของอาหารเทียบกับตำแหน่งดวงอาทิตย์ ส่วนความยาวนานของการส่ายลำตัวในช่วงกลางของท่าเต้นบอกระยะทางที่ต้องบินไป ผึ้งตัวอื่นที่เฝ้าดูการเต้นนี้อย่างใกล้ชิดสามารถถอดรหัสแล้วบินตรงไปยังแหล่งอาหารได้โดยไม่ต้องมีใครนำทาง ระบบสื่อสารนี้ถูกค้นพบและถอดรหัสอย่างละเอียดโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรียในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 จนได้รับรางวัลโนเบลจากผลงานชิ้นนี้ ถือเป็นหนึ่งในตัวอย่างคลาสสิกของการสื่อสารเชิงสัญลักษณ์ในสัตว์ที่ไม่ใช่มนุษย์
ลิงเวอร์เว็ตที่มีคำศัพท์เฉพาะสำหรับผู้ล่าแต่ละชนิด
ลิงเวอร์เว็ตในทวีปแอฟริกาเผชิญกับผู้ล่าหลายชนิดที่ต้องใช้วิธีหนีต่างกัน นักวิจัยพบว่า ลิงกลุ่มนี้มีเสียงร้องเตือนภัยที่แตกต่างกันชัดเจนสามแบบ แบบหนึ่งสำหรับเสือดาว แบบหนึ่งสำหรับนกอินทรี และอีกแบบสำหรับงู เมื่อได้ยินเสียงเตือนแบบเสือดาว ลิงจะรีบปีนขึ้นต้นไม้สูงทันที แต่ถ้าได้ยินเสียงเตือนแบบนกอินทรีกลับทำตรงกันข้ามคือมองขึ้นฟ้าแล้ววิ่งลงพุ่มไม้เตี้ยแทน ส่วนเสียงเตือนแบบงูทำให้ลิงยืนสองขาแล้วมองพื้นรอบตัวอย่างระแวดระวัง การทดลองเปิดเสียงร้องเตือนภัยแต่ละแบบผ่านลำโพงที่ซ่อนไว้ยืนยันว่าลิงตอบสนองตามความหมายของเสียงจริง ไม่ใช่แค่ตอบสนองต่อเสียงดังทั่วไป
คำถามที่พบบ่อย
สัตว์ที่สื่อสารกันซับซ้อนแบบนี้นับว่ามี "ภาษา" เหมือนมนุษย์ไหม
นักภาษาศาสตร์ส่วนใหญ่ยังไม่จัดว่าเป็นภาษาในความหมายเดียวกับมนุษย์ครับ เพราะภาษามนุษย์มีคุณสมบัติอย่างการสร้างประโยคใหม่ไม่รู้จบจากคำจำกัดจำนวนหนึ่ง ซึ่งยังไม่พบหลักฐานชัดเจนในระบบสื่อสารของสัตว์ชนิดใด แต่ระบบเหล่านี้ก็ซับซ้อนพอที่จะเรียกว่าเป็นรูปแบบการสื่อสารเชิงสัญลักษณ์ที่แท้จริง
ทำไมสัตว์บางชนิดถึงสื่อสารด้วยเสียงที่คนไม่ได้ยิน
เพราะความถี่แต่ละระดับเหมาะกับระยะทางและสภาพแวดล้อมที่ต่างกัน เสียงความถี่ต่ำมากอย่างที่ช้างใช้เดินทางได้ไกลกว่าและทะลุผ่านสิ่งกีดขวางได้ดีกว่าเสียงความถี่สูง จึงเหมาะกับสัตว์ที่ต้องสื่อสารข้ามระยะทางไกลในพื้นที่โล่ง
มนุษย์เคยพยายามสื่อสารกับสัตว์เหล่านี้โดยใช้ระบบเดียวกับมันไหม
มีความพยายามอยู่บ้างครับ เช่น การเปิดเสียงร้องเตือนภัยที่บันทึกไว้เพื่อทดสอบปฏิกิริยาของสัตว์ หรือการสร้างแบบจำลองท่าเต้นของผึ้งด้วยหุ่นยนต์ขนาดเล็กเพื่อดูว่าผึ้งจริงตอบสนองตามคำสั่งของหุ่นยนต์หรือไม่ ซึ่งได้ผลในระดับหนึ่ง แต่ยังห่างไกลจากการสื่อสารสองทางแบบเต็มรูปแบบ
ปลาที่อาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงใหญ่สื่อสารกันด้วยวิธีไหน
ปลาส่วนใหญ่อาศัยการมองเห็นการเคลื่อนไหวของปลาข้างเคียงร่วมกับอวัยวะรับแรงสั่นสะเทือนในน้ำที่เรียกว่าเส้นข้างลำตัว ทำให้ปรับทิศทางตามฝูงได้เกือบพร้อมกันโดยไม่ต้องส่งสัญญาณเฉพาะเจาะจงแบบที่ผึ้งหรือลิงใช้
สรุป
การสื่อสารในโลกสัตว์มีความหลากหลายกว่าที่ตาเปล่ามองเห็น ตั้งแต่ท่าเต้นของผึ้งไปจนถึงเสียงทุ้มต่ำของช้างที่เดินทางผ่านพื้นดิน แต่ละระบบล้วนวิวัฒนาการขึ้นมาเพื่อตอบโจทย์การอยู่รอดที่ต่างกันไป และยังมีอีกมากที่มนุษย์เพิ่งเริ่มถอดรหัสได้เพียงบางส่วนเท่านั้น