เคยได้ยินคำว่า "ความจำปลาทอง 3 วินาที" ไหม ประโยคนี้ถูกใช้ล้อเลียนคนขี้ลืมมานานจนกลายเป็นสำนวนติดปาก ทั้งที่ความจริงแล้วปลาทองจำอะไรได้นานกว่านั้นมาก
เรื่องนี้ทำให้เกิดคำถามที่น่าสนใจกว่านั้นอีกขั้น นั่นคือถ้าเปรียบเทียบกันจริง ๆ สัตว์ชนิดไหนมีความจำดีกว่ามนุษย์บ้าง คำตอบไม่ใช่การจัดอันดับง่าย ๆ แต่เป็นเรื่องของความจำแต่ละแบบที่ถูกออกแบบมาให้เหมาะกับชีวิตของสัตว์แต่ละชนิดโดยเฉพาะ
ปลาทองที่จำได้นานกว่าที่ล้อกันมาก
ความเชื่อเรื่องปลาทองความจำสั้นน่าจะมาจากการที่คนเห็นปลาทองว่ายวนไปมาในตู้กลม ๆ ราวกับลืมทุกอย่างที่เพิ่งผ่านไป แต่การทดลองฝึกปลาทองให้ตอบสนองต่อสัญญาณเสียงหรือแสงเพื่อรับอาหารพบว่า ปลาทองจดจำความสัมพันธ์ระหว่างสัญญาณกับอาหารได้นานหลายเดือนหลังการฝึกครั้งสุดท้าย บางการทดลองยังฝึกให้ปลาทองจำได้ว่าอาหารจะถูกปล่อยลงมาเฉพาะช่วงเวลาหนึ่งของวัน และปลาจะว่ายมารวมตัวรอตรงจุดให้อาหารล่วงหน้าก่อนเวลานั้นพอดี ซึ่งต้องอาศัยทั้งความจำและการรับรู้เรื่องเวลาที่ซับซ้อนกว่าที่คนทั่วไปคิดไว้มาก
ช้างที่จำเส้นทางได้นานเป็นสิบปี
ช้างมีชื่อเสียงเรื่องความจำมานาน และงานศึกษาฝูงช้างป่าก็สนับสนุนภาพจำนี้ได้จริง ช้างตัวเมียที่อาวุโสที่สุดในฝูง หรือที่เรียกว่าจ่าฝูง มักเป็นผู้จดจำตำแหน่งแหล่งน้ำสำรองที่ใช้ครั้งล่าสุดในช่วงภัยแล้งรุนแรงเมื่อหลายสิบปีก่อน และนำฝูงไปยังจุดนั้นได้อย่างแม่นยำเมื่อภัยแล้งกลับมาอีกครั้ง ฝูงที่มีจ่าฝูงอายุมากมักมีอัตราการรอดชีวิตในช่วงขาดแคลนอาหารสูงกว่าฝูงที่นำโดยช้างอายุน้อยกว่าอย่างชัดเจน นอกจากเรื่องเส้นทางแล้ว ช้างยังจดจำช้างตัวอื่นและคนที่เคยมีปฏิสัมพันธ์ด้วยได้เป็นเวลานาน มีรายงานว่าช้างแสดงอาการตื่นเต้นเมื่อเจอคนดูแลเก่าที่ไม่ได้เจอกันมาหลายปี
สรุป
ครั้งต่อไปที่มีใครพูดถึง "ความจำปลาทอง" เพื่อล้อว่าขี้ลืม อาจต้องบอกเขาว่าปลาทองเองก็คงไม่พอใจนัก ความจำในโลกสัตว์มีหลายรูปแบบและแต่ละแบบก็เก่งคนละด้าน สิ่งที่น่าทึ่งไม่ใช่การจัดอันดับว่าใครจำแม่นที่สุด แต่คือความหลากหลายของวิธีที่ธรรมชาติออกแบบระบบความจำให้เหมาะกับชีวิตของสิ่งมีชีวิตแต่ละชนิดโดยเฉพาะ